Maç başlamadan önce içimde bir garip tedirginlik, bir isteksizlik, bir tuhaflık vardı. Son haftalara damgasını vuran kötü oyun ve geçen hafta derbi yüzünden dibe vuran morallerimiz, hafta arasında alınan Buca galibiyetiyle de yerine gelmemişti. Nedense hiç heyecan yoktu içimde.. Belli ki Ali Sami Yen'i "doldurmayan" taraftarlar da aynı duygular içindeydi benle.. Oyuncular sahaya çıkınca bir de baktık ki moralleri bozuk olanlar sadece biz taraftarlar değildik; zira futbolcuların da yüzleri oldukça asıktı. Yedikleri nanenin farkında olmaları adına bir bakıma güzel.. Ama diğer yandan bu bozuk ruh hali, takım üzerindeki olumsuz hava, menfi neticeleri doğurma ihtimalini de beraberinde getiriyordu ve bunun olmasını hiç istemezdik..

Haftalar önce olası bir Fener mağlubiyeti sonrasında, evindeki bir Sivas maçında puan ya da puanların kaybedilmesi durumunda Rijkaard'ın "teknik durmunun" tekrar gözden geçirilebilineceği ihtimali, fikstür üzerinden köşe doldurmayı marifet sayan kimi skor yazarları tarafından dile getirilmişti. Ancak burada atlanan detay, Mecnun Odyakmaz tarafından bu sezon içi neredeyse boşaltılan bir Sivasspor karşısındaki puan kaybının Kadıköy'den çıkacak sonuç kadar kuvvetli bir ihtimal olmadığıydı! İstanbul'daki olumsuz hava koşullarının da katkısıyla matem havasında başlayan karşılaşma en başından vaad ettiği sıkıcılığı yaşatıyordu.

Genel adet üzerine Galatasaray, ilk bölümde ugulamayı düşündüğü baskılı futbolu sahaya yansıtıyor, ne var ki olgun atak geliştirme konusunda biraz kısır kalıyordu. Bunu Keita'nın üç maçlık yumruğuna, Elano'nun iki maçlık eline, Biraz da Arda'nın keyifsizliğine bağlıyorduk. Tabi maç başlamadan önce Ayhan'ın kenarda oturacağını görmek bu karmaşık duygularımıza limon sıkıyordu. Zaten organize geliştiğimiz bir atak yokken, bir de ileri top taşıyabilen ve ofansif gücü destekleyebilen bir Ayhan'ın yokluğunu sadece Fener maçındaki çok kötü performansına bağlayabilirdik, öyle de yaptık..

Onun yerine, ortaya sahaya son zamanlarda aksayan mücadele gücüne biraz daha dinamizm getirecek, koşacak ve hatta futbolu benim sevdiğim şekilde, yani "basit" oynayabilen bir Barış vardı sahada.. Yalnız bugün sahada kalmasını yaptığı hareketin hakemin gözünden kaçmasına borçlu, onu da söylemeden geçmeyelim.. Ama o boşa çıkıyor, arkadaşını kaçırıyor, koşuyor, mücadele ediyor, futbolun doğrularını en yalın şekliyle yapıyor. Arda'dan da bunu bekliyoruz. Bunu yaptığı müddetçe harikalar yaratacak bir oyuncu Arda, ama o hala aldığı topları ilk seferde değil, hep bir iki çalım denemesinden sonra vermeyi düşünüyor. Bu yüzden de hem çabuk yoruluyor, hem de atak yaparken kaptırdığı topların kontratağa dönüşme ihtimali doğuyor.

Askerdeyken, insan bir farklı oluyormuş.. Zaman denen kavram insanın hiç bilmediği bir hal alıyormuş.. O güne kadar vızır vızır geçen günler o kalıbın içine sığmaya çalışırken nedense olduğu yerde sayıyormuş! Gidip dönen abilerimizden, arkadaşlarımızdan, yakınlarımızdan hem bununla ilgili, hem de askerlik süresince yaşananlara ilişkin çok şey dinlemiştik.. Kimine inanır, kimine yok artık, kimine de "yuh artık" derdik.. Ama yine de, ihtiyatlı olma kaygısı yüzünden olsa gerek, her anlatılanı kulağımıza küpe yapmadan da edemezdik..

Günü geldi ve biz de gittik.. Bir güzel evirdiler, çevirdiler; sağımızdan, solumuzdan ve tepemizden bastırdılar, sonunda istedikleri kabın içine sığdırdılar :) İnsan kendisini en kötüsüne hazırlayınca devletin size sunduğu imkan(sızlık)lar ve oradayken çektikleriniz çok da gözünüde büyümüyor.. Bu yüzden her şeyi olduğu gibi kabullenmek, garip gelmesi kesin olan uygulamalara kafa yormamak, sizden istenileni aynen yapmak özgürlüğe giden en kestirme yol. Belli başlı bazı rutinlere sizden önce gelmiş olması nedeniyle çoktan alıştırılmış olan insanlara katılıp, onların arasında eriyip gitmek ve sonunda size özgürlüğünüzü geri verdiklerinin resmi kanıtı olan tezkerenize kavuşmayı beklemek bütün süreç içindeki tek mantıklı seçeneğiniz oluyor. Biz de kısa sürede bu gerçeği kavrayıp, kendi çapımızda "Einstein"lık yaptık ve zamanın bir nevi hızlı akmasını sağladık :))

Ama dedim ya, en kötüsüne hazırlıklı olmak bu süreci kolaylaştırıyor :)

Ben de hayırlısıyla bitirip dönecek olmanın ve aylarca ayrı kaldığım ortamıma; yani yuvama, aileme, dostlarıma ve İstanbul'uma tekrar kavuşacak olmanın heyecanını yaşadım. Yokluğumda blogumuzun yükünü tamamen sırtına yıktığım ortağım Emre'yle spor gündemine "sarmaya" devam etmek de bu heyecana dahildi.. Ve bu "mutlı son"u yaşamak dünyanın en güzel duygusuydu benim için..

Geleli epeyi bir süre oldu, ancak ben hâlâ daha dün gelmiş gibi hissederken kendimi, sevgili ortağımın sürekli olarak dürtüklemelerine maruz kalınca idrak ettim, bünyeme yüklenen bu hantallıktan artık sıyrılmak gerektiğini! Gelgelelim ne kadar niyet etsem de, başlıklar açıp altlarına bir şeyler yazmaya yeltensem de beceremedim.. E, niyet de sadece Allah indinde makbuldü [o da bir nebze :)], ancak blog karalamak konusunda hiç bir getirisi yoktu.. Hep Emre'nin çizgisine layık olma kaygısındandı bu yaşadıklarım.. Ben de anladım ki bu tarz yazmaya-çizmeye yönelik uğraşlara ara vermeye gelmiyormuş meğer.. Onu da öğrendim bu sayede. Yine de elimizden-dilimizden geldiğince bir şeyler karalamaya ve bu sayfayı takip eden onbinlerin :P beklentisini karşılamaya çalışacağız artık..

Belki lafı biraz uzatmışımdır istemeden, ama gerçekten özlediğimden dostlarım..
Gerçekten özlediğimden..

Tekrar merhaba ;)

- Amazing videos are here

''Benim naciz bedenim elbet bir gün toprak olacaktır ancak TÜRKİYE CUMHURİYETİ ilelebet payidar kalacaktır."

Mustafa Kemal Atatürk

Galliani'nin verdiği demeç bu yönde ve Ocak ayından itibaren Beckham sene sonuna kadar tekrar Avrupa'da oynayacak. Kesinleşmiş bir imza olmasada Galliani bu kadar açık konuştuğuna göre iş bitmiş demektir. Kalitesi düşmüş İtalya ligine biraz olsun tat gelecektir tabiki Milan'a da...

10 senedir aynı terane. Zihniyet değişmedikçe buradan değil 10 20 sene sonra bile kazanması zor. Ruhunuz yoksa sahada yeriniz yoktur.Uzun cümleler yerine kısa notlarla devam etsem daha iyi olacak.

1. Rijkaard; Elano tercihi kendisi sistemine bir ihanettir. Haftalardır bu takımın orta sahası alarm verirken bu kadar önemli bir maçta tercihin Elano olmasını çözemedim. Barış ve Mehmet Topal orta sahaya takviye edilemezmiydi? Orta sahan bu kadar kırılganken sen hala Elano diyorsan yorum yok!

2. Arda; Şuan muhtemelen playstation oynuyordur. Bizlerin en çok güvendiği insan bugün sahada yoktu. Ben sadece tribüne gelirken gördüm birde Baroni ile kavga ederken sonrası yok. Bu mudur Arda TURAN !

3. Leo Franco; Şunda hem fikirim takım savunmasında sıkıntı var ancak bir kaleci kalesinde güven vermeli. Leo Franco hangimize güven veriyor. Sezon daha uzun umarım yanılırım. De Santcis'i beğenmeyenlere ince bir sitemim var şimdilik susuyorum.

4. Bünyamin Gezer; Emre daha maçın başında Baros'u biçti tık yok. Baroni Arda'ya attığı yumruk tık yok. Atılan ilk gol ofsayt. Penaltı poziyonunu sabaha kadar tartışırım.

5. Güvenlik; Kafamıza atılan topillerin haddi hesabı yok, açılan küfürlü pankartlar cabası çığrından çıkan ve polis müdahalesine maruz kalan yine biz. Ama orası Kadıköy orada herşey mübah!

Bunlar sadece bu maç için notlar artık bu taraftara bu işkenceyi kimsenin çektirmeye hakkı yok sahada o forma altında bu kadar ruhsuz ve şuursuz şekilde hareket etme hakkı yok.

Sahada mücadele eden ve kazanmayı hakeden Fenerbahçe'ye tebrikler...

Vakit yaklaştıkça heyecan artıyor. Romen takımlarından alınan galibiyet her iki takım için derbi öncesi olası soru işaretlerini ortadan silmiş gibi. Fenerbahçe'de ki sakatlık problemleri şuan için can sıksada Alex, Semih ve Lugano yetişeceği kesin gibi. Galatasaray'da ise sakatlık durumu geçmiş seneler göz önüne alındığında Fenerbahçe'den daha şanslı gibi duruyor.

Her iki takımıda bölge bölge değerlendirirsek sahanın ilk 2 bölgesinde Fenerbahçe'nin 3. bölümünde ise Galatasaray'ın önde olduğu göze çarpıyor. Maçın sonucunu direkt etkileyecek oyuncu sayısında Galatasaray öne çıksada Volkan Fenerbahçe'nin en büyük avantajlarından biri. Galatasaray'ın en büyük kozu sağ kanadı gibi gözükürken Fenerbahçe'ninde yumuşak karnının burası olması maçın kırılma noktalarından biri olabilir. Aynı şekilde Emre ve Alex'in oyuna katkısıda Galatasaray'ın yumuşak karnı olan orta sahayı Fenerbahçeye teslim etmesine sebep olacaktır.

Genelde maçların ilk 20 dk lık bölümü önemli derler ancak bu sezon Galatasaray bu inanışı değiştirmekte kararlı gibi duruyor. Oynadığı tüm maçlarda ki son yarım saatlik performansları taraftarın kafasında soru işareti yaratıyor. Özellikle gerekli skor bulunamadığı takdirde Fenerbahçe son yarım saatte işi bitirebilir. Burada iş forvetlerin becerisine ve 10 yıldır Kadıköyde yanımızdan dahi geçmeyen şans meleklerine kalıyor. Migros tribünün altında yatır var diyorlar ne kadar doğru onu bilmiyorum...

Hakem konusuda bir derbi maç öncesi konuşmamak olmaz. Bünyamin Gezer'in ne kadar kart kolik biri olduğu hepimizin malumu. Söz konusu maç Fenerbahçe vs Galatasaray olunca insan kuşkulanmıyor değil. Umarım maçı hakkıyla yönetir.

Maç için tahminim önce beraberlik sonra Galatasaray galibiyeti ama çok gol olacağı garanti. Pazar günü çok güzel olucak ilk Kadıköy deplasmanım olması sebebiyle benim için yeri ayrı Yavuz kardeşime bilet için teşekkürler :))

Nediyelim Geliyoruzz.....

Dört mevsim gibi bir takımımız var vesselam. Öyle bir maça başlıyorsun ki akıllara ziyan arka arkaya pozisyonlar ön alanda baskı forvetler eğer beceriklilerse 2 ve üzeri goller. Taraftar mest olmuş çoktan Kadıköy yollarına düşmüş. Ardından ikinci yarı başlıyor skor fark 3 e çıkıyor sonra 4 oluyor. İşte tam bu sırada Sami Yen'de esen bahar rüzgarı bir anda fırtınaya dönüşüyor. Sistem takımı olma yolunda isek sahada Elano varmış Arda varmış farketmemeli zaten fark etmiyorda Galatasaray bir türlü oyunu rolantiye alıp zaman geçiremiyor. Defansa geçmekle oyunu tutmak arasında büyük bir sıkıntı var. Trabzon maçında olduğu gibi Barış'ın oyuna girmesi yorulan orta sahayı biraz olsun canlandırdıysada sizdiyin rehavet ben diyeyim Fenerbahçe maçının arifesi takım mücadeleden düşüyor ve iş savunmanın göbeğine yada rakip takım oyuncularının beceriksizliğine kalıyor.

Artık derbiye odaklanma vakti geldi. Fenerbahçe'de Bükreş'ten moralli dönüyor. 10 yıldır kazanamamak elbette oyuncular kadar taraftar üzerinde de stres yaratıyor. Bizler biliyoruz ki bu maçı alan şampiyon olmuyor ama....

Gecenin tartışmasız en güzel maçıydı ve ben mecburen Beşiktaş maçını izlemek zorunda kaldım. Dida ya söyleyecek lafım yok herşey ortada da o gol Casillas'a yakışmadı....

Sezon başından beri kadro istikrarını bir türlü yakalayamayan Mustafa Hoca bu maçtada standardını bozmadı. Maç aslından Wolfsburg 11 kişi oynadığı ve Wolfsburg 10 kişi oynadığı dönem olarak 2 ye ayrılıyor. Ancak rakip 10 kişi kaldığı dönemde bile Beşiktaşlı futbolcuların yada Hocanın bana göre yeteri kadar risk almaması Beşiktaşı galibiyetten etti. Maçın geneline bakıldığında sahanın en iyisi olarak Ferrari'yi görüyorsak. Söylenecek pekte birşey kalmıyor. İkinci maçta Grafite'nin yerine muhtemelen Martins oynayacak ki kendileri deplasman için daha tehlikeli bir oyuncu Beşiktaş için sıkıntı olabilir.



Beşiktaş öyle yada böyle bir çıkışa geçti. Çarşı'ya Mustafa Denizli'ye hatta Demirörene rağmen. Beşiktaş taraftarı bi karar vermeli bana göre; ya bu takıma destek olucaklar yada koca bir sezonu çöpe atmak için şuanki tavırlarına devam edecekler. Ligde alınan üst üste 2 galibiyet ardından Mustafa Denizli'nin kendi kariyerinde bile bir ilk olan Şampiyonlar Liginden alınan 1 puan. CSKA ve Wolfsburg maçlarının içerde olduğu düşünülürse tribünlerin takımdan desteğini çekmemesi çok önemli.

Ölüm; ne kadar soğuk ve ne kadar gerçekçi bir kelime. Hayatın bir gerçeği diyip geçemiyor insan başına gelince. Samet için hep bir ümit vardı içimizde, başarıcağına inanmıştık. Belki yaşadığı psikolojiden ve birtürlü bitmek bilemeyen tedavi sürecinden o artık inancını yitirmişti. Allah sevdiği kulunu çabuk yanına alır derler,demek ki onun daha fazla acı çekmesini istemedi ve Sametimiz bu akşam yanına aldı.

Tüm ailenin ve sevenlerinin başı sağolsun. Mekanın cennet olsun kardeşim.

Hoşçakal Samet...

Çok uzun zamandır beklediğim bir filmdi ve açıkçası değdi. Hazır kürt açılımının konuşulduğu şu günlerde gündemin ortasına düştü "Nefes ". Filmin gösterime girdiği Cuma akşamı 23:15 seasında yer bulabildim. Genelde sinemada adetimdir bi önceki seanstan çıkan insanların mimiklerini takip etmek konuşmalarına kulak kabartmak. Ancak içerden çıkan insanların hepsinin suratında bir donukluk vardı. Acaba fragmanları izledikten sonra çok mu şey bekliyorum diye düşünmeden edemedim.

Filme girmeden kafamda 2 tane kurgu vardı: 1. si bir timin Pkk ile olan mücadelesi ve yaptıkları operasyonlar diğeri ise askerlerin orada yaşadığı psikoloji üzerineydi. Levent Semerci 2. şıkkı tercih etmiş ancak öyle bir çatışma sahnesi çekmiş ki salondan onca insanın neden donuk bir surat ifadesiyle filmden çıktığını anladım. Gerçekten inanılmazdı! Tamam operasyon çatışma görmedik ama eğer o olay gerçekse Levent Semerci o anı iliklerimize kadar işledi.

Daha anlatılacak çok şey var ama kısaca mutlaka izleyin....

Gerçek mi balon mu yarın anlarız ancak heyecan verci olduğu kesin. A.Madrid bu sezon tam bir hayal kırlığı Fatih Terim için iyi bir seçenek. Ben aslında yine İtalya'ya gitmesini istiyorum sırf Morinho ile kapışmasını izlemek için ancak İspanya ligide fazlasıyla ilginç olur.

Bu kadar formaliten geçen bir başka milli maç haftası hatırlamıyorum. Aslında benim hatırımda kalan sadece olayın siyasi kısmı milli maç yerine Show Tv de Kral Tanju'yu izlemek daha zevkliydi açıkçası. Hele attığı son gol herşeyden güzeldi.



İmparatorunda istifasıyla medyamız bir sıkıntısından daha kurtulmuş oldu. Ancak Pazartesi yada Salı günü yapacağı basın toplantısında tahmin ediyorum onlarında canı yanacak. Büyük bi zevkle bekliyorum o günü bizim medyamıza müstehak olan Fatih Terim'in sert demeçleri.



Bu haftasonuna gelince Fenerbahçe'nin de Galatasaray'ında işi zor. Alex'in sakatlığı Fenerbahçe için handikap ancak Güiza'nında sakat oluşu bi o kadar avantaj. Özer Alex'in yokluğunda bu görevi ne kadar yerine getirir işte Antep deplasmanında Alex oynamazsa maçın sonucu tam olarak buna bağlı yada duran toplara. Galatasaray ise seneler sonra yinede tam kadro antreman yapamasada sakatsız bi hafta geçirdi. Rijkaard'ın bu hafta sahaya süreceği takım ve oynatacağı oyun gelecek hafta Kadıköy'e umutlu gidilmesini sağlayacak. Trabzonspor bana göre tam bir kapalı kutu. Üst üste 2 hafta aynı performansı ortaya koyamıyorlar. Umut ve Gökhan gibi forvetlere sahip bir takımın gol konusunda istikrarlı olmasını beklemek zaten imkansız. İyi günlerinde olurlarsa ve Galatasaray'ın golü gecikirse ibre onlardan yana dönebilir.

Hem yapılanları eleştirip hemde olayların gizli sorumlularına üst kademelerde görev vermek sadece bizim ülkemizde mi olur bilmiyorum. Yıllar yılı herkes futbol sahalarındaki anarşiden dem vurur kantarın topuzunuda medyadaki fanatik yazarlara atarlar. Ancak ne hikmetse kimse kendi kapısının önünü temizlemediğinden bir arpa boyu yol katedilmez.

Hürriyet gazetesinin ülkemiz üzerindeki etkisi ortada. Ancak bu gazetenin müdürleri ve sahipleri anlaşılan bunun farkında değiller. Düne kadar Ali Sami Yen stadındaki kareografiyi bile taktığı at gözlüğü nedeniyle göremeyen bi adamı getirip spor servisinin başına koymak gerçekten düşündürücü. Ercan Saatçi'nin bu zamana kadar bir adet objektif Türk Futboluna yarar sağlayacak yol gösterecek değişik bir açıdan değerlendirelebilecek yazısı varmıdır merak ediyorum?

Aslında yeni nesilde çok kaliteli ve değerli insanlar var. Mert Aydın-Uğur Meleke-Ali Ece-Mehmet Demirkol-Gökmen Özdemir. Bu kişilerde takım tutuyor ancak bi farkları var; diğer kulüpleride mantıklı birşekilde eleştirmesini biliyorlar yani taraftarlık yapmıyorlar. Ve futbolu bizim bu zamana kadar dinlemediğimiz şekilde anlatıyorlar.

Sözün özüne gelirsek bir futbol sever olarak ülkenin önde gelen gazetelerinden Hürriyet'in spor servisi bir Fenerbahçeliye veya Beşiktaşlıya emanet edilebilir sorun asla bu değil. Önemli olan bu kadar saygın bir gazetenin spor servisi müdürünün kafada kuşku uyandırmamasıdır....

Arada kaynamasını istemediğim bir konu ve kişiliktir Bülent Uygun. Bugün maç öncesi basına sızan istifa edecek haberi gerçekleşti. Aslında ona çok methiye ! düzerdim buradan ama gerek yok nasılsa yakın zamanda tekrar karşımıza çıkacaktır. Büyük konuşmaması gerektiğini bir türlü öğrenemedi bana göre İstanbul'da Laila Sivas'ta "La İlahe İllallah" demekle olmuyor işte bazı şeyler. Belki Sivas'a Laila açılacaktır. Bunun için istifa etmiştir kimbilir. Açılmazsa zaten Mecnun Başkan geriye çağırır onu.

Yazılacak belki çok şey var ama ben cümle kurabileceğimi sanmıyorum. Öncelikle hakemi yönettiği muhteşem maçtan dolayı takdir ediyorum ve ailesine selamlar yolluyorum. Sipariş verdiğimiz kınalarında bir kısmını bu zat-ı muhtereme yollamamız gerek. Şimdi anlayamadığım ve bir türlü cevaplayamadığım sorulara geliyorum. Belki şuan ki sinirim geçerse cevap bulurum;

1-) Bu takım çift forvet oynayamaz mı?
2-) Ayhan-Mehmet Topal-Mustafa Sarp kendilerine ne zaman çekidüzen verecek?
3-) Barış Özbek bu takımda oynayacak kapasitede değil mi?
4-) Nonda ve Baros bir defa olsun çift forvet denenemez mi?
5-) Sezon başında tek top oynayan topla az oynayan oyuncular neden bundan vazgeçti?

Bu mağlubiyet bize çokşey katacağına inanıyorum. FrankRijkaard bugün hakemlerle de tanışmış oldu. Artık bitek görmediği Kadıköy deplasmanı kaldı oraya kadar bu takımı toparlamalı. Bu medya 5 haftada kral yaptığı antrenörü 2 günde yerin dibine sokacak kapasitede. Bizler ve yönetim Rijkaard'ın arkasında olmalıyız zor günler kapıda Kadıköy'e çıkana kadar bu takıma rahat yok.....

Eski futbolcularımızın yorumculuk yapmasına bizim neslin alışması zaman alıcak anlaşılan. Ne deseler olay ne yaparlarsa manşet olmaya devam ediyor. Örneğin Hakan Şükür. Zamanında attığı gollerle yaranamadı şimdi ise yorumlarıyla kimseyi mutlu edemiyor. Böyle bi zorunluluğu varmı oda tartışılır.

Aslında bu ülkede iyi birşeyler yapmak hata zira asla onları cezasız bırakmıyoruz. Ama aradan vakit geçip o kişi hakkın rahmetine kavuşuncada onu yere göğe koyamıyoruz. Hakan Şükür oynarken attığı gollerden çok atamadıklarıyla, yaptığı asistlerden çok dini inançlarıyla eleştirildi. Ramazan ayı kimileri için huzur ayıydı belki ama Hakan Şükür için kaçırdığı her gol sonrası dert ayına dönüşürdü. Hakan Şükür kimi kesime göre ailemizin golcüsü kimilerine göre ise Galatasaray içinde kurulmuş dergahın dini lideriydi. Şimdi ise Hakan Şükür futbolun diğer tarafında gördüklerini doğru veya yanlış yazmaya ve söylemeye çalışıyor. Bunuda hazmedemiyoruz. Önce şuna karar vermeliyiz: Hakan Şükür Selçuk Yula gibi mi olsun ? Yoksa Galatasaray'ı yapıcı ve düzgün bir şekilde doğrusuyla yanlışıyla eleştiren birimi ?

En son Metin Oktay ile ilgili karşılaştırılması gündemde Hakan'ın. Aslında benim neslim için Metin Oktay bi şehir efsanesinden farksız. Belki bu yadırganabilir ancak bizler Metin Oktay'ı resimlerden fotoğraflardan ve birkaç eski görüntüden tanıyoruz. Hatta Melih Şabanoğlu gibi tarihçilerimiz olmasa bizim neslimizin hiçbir fikri olmayacaktı belkide. Bu açıdan teşekkür etmemiz lazım çünkü tarihini bilmeyen yok olmaya mahkumdur. Galatasaray yönetiminin de üstün çabalarıyla Metin Oktay son yıllarda dahada bi önem kazandı ve tribünlerede gayet doğru bir şekilde benimsetildi. Ve olması gereken oldu; Metin Oktay gerçeği onu görmeyen onun dönemine yetişemeyenler içinde büyük bir değer kazandı. Belki birgün Hakan Şükür'ü de kaybedersek o zaman onun içinde böyle şeyler yapılır. Bu bir Türkiye gerçeğidir aslında önce o değeri kaybetmemiz lazım ki kıymetini farkedelim....

Haftalardır yere göğe koyamadılar şimdi itin ..ötüne sokuyorlar... Sonunda Rijkaard'da Türk medyasının gerçek yüzünü gördü. Ligdeki puan kaybından sonra alınan bu beraberlik felaket tellallarının ve Galatasaray'ın başarızlığından nemalananların eline iyi bir koz verdi.

Dün akşam Ntvspor'da maç sonrası Sergen'i dinlerken bir kez daha anladım ki Sergen'in bırakın Dünya'yı Avrupa çapında bir futbolcu olamaması gayet normal. Mustafa Doğan ile iyi bir ikili oldukları su götürmez bi gerçek.

Maça gelirsek; dünya üzerindeki hiç bir takım hermaçını kazanacak diye birşey yok. Ayrıca hiçbir takımda yoktur ki hermaç aynı düzeyde kalitede oynasın. Galatasaray'ın son 2 maçtır ortaya koyduğu performans ne anlatılanlar söylenenler kadar kötü nede üstü kapatılacak kadar iyi. Rijkaard dün takımının kazanması adına ne gerekiyorsa yaptı. Denilebilir ki neden çift forvete dönülmedi ( bu daha çok tartışılacak ) bu da kendi tasarrufu. Ancak oyuna kim girerse girsin takımdaki hücum zenginliği hiç bir şekilde azalmıyor. Defansif anlamda da medyamızın abartığı kadar sorun yok. Strum Graz'ın girdiği pozisyonlar Galatasaray'ın geriye düştüğü anlara rast gelmesi kimilerine göre zaafiyet bana göre ise aşırı kazanma arzusu ile yapılmış bi sistem sorunu.



Elano Blumer dün akşamın bana göre en iyi 3 oyuncusundan biriydi. Ama burada bakış açısı çok önemli. Rijkaard'ın Elano'dan dün istediklerini alması sahada 90 dk kalmasının tek sebebi. Çok mu iyidi hayır ama şuan medyada çıkan saçma sapan eleştirileride haketmiyor. Zamanla herkes ne kadar yanıldığını anlayacak.



Mehmet Topal'a bi haller olmuş hala Euro 2008'in etkisinden çıkamadı bana göre hala Avusturya - İsviçre semalarında. Ayhan'ında artık geri döndüğünü var sayarsak bu takımın tek bir adama ihtiyacı kaldı: Tobias Linderoth. Ben hala bir umutla onun takıma döneceğine inanıyorum ve biliyorum ki O bu takımın ilacı olacak yeterki bir kez daha sakatlanmasın.

Sonuç olarak hala lideriz ve daha önümüzde 4 maç daha var. Bu gruptan çıkamama gibi bi durum söz konusu bile değil. Elbette takım içinde sezonun erken açılması münasebetiyle bi form düşüklüğü olacak. Mühim olan en az kayıpla bu dönemden sıyrılmak.

Bu arada Barış Özbek nerede ???

Çok farklı bir çalışma olmuş. İlk başta biraz tereddütle yaklaştım ancak dinledikçe daha da yerine oturmaya başladı. Özellikle 4. parça çok sağlam.

İlk 20 dk istediği gibi oynayan geri kalan sürede de rakibi ve seyirciyi yer yer uyutan aradabi parlayan bi Galatasaray vardı dün akşam. Birazda erken gelen golün etkisiyle skoru korumak ve sezona bi kaza ile başlamama telaşı vardı. Takımda gördüğüm en büyük artı rakibe uzaktan şut dışında fırsat tanımamış olmalarıydı.



Bir Rijkaard var tabi. Maç öncesi ve sonrasında futbolcularıyla olan diyaloğu maç içerisinde ise goller sonrası sevinci takım içindeki bütünlüğün bi göstergesi. Gün geçtikçe hem Rijkaard'ın hem Neeskens'in Galatasaray için ne büyük bir şans olduğunu daha iyi anlıyorum. Umarım bu ahenk bozulmaz. Skor bugün iyi yarın kötü olabilir ama dayanışma olduğu sürece başarı gelecektir. Sanırım doğru yolda koşar adım gidiyoruz...